ذات او . دوم : عدل است ، كه كمال واجب الوجود بالذّات در افعال اوست . سوم : نبوّت است ، كه رياست الهيّه بالأصاله از براى بشر معصوم و اعلم بر مكلّفين در امر دنيا و دين . چهارم : امامت ، كه رياست الهيّه‌اى است عامّه ، بر وجه نيابت خاصّه ، از براى معصوم منصوب و منصوص اعلم بعد از رسول اكرم ، از جانب خاتم النّبيين ، بر جميع مكلّفين ، در امر دنيا و دين . پنجم : معاد است ، كه زمان جزاى عباد است ، و عود ارواح ، و حشر اجساد است . [ توحيد ] [ اما ] توحيد يعنى خداوند واجب الوجود كه صاحب جميع صفات و كمال است ، و منزّه است از جميع صفات نقص ، و صاحب جلال است ، و صفات ذاتيّهء او ، عين ذات اوست . واحد و يكتاست ، و بىشريك و بىهمتاست . بدان كه صفات ثبوتيّهء خداوند به عالم در اين بيت مذكور است :